چارچوب پردازش اطلاعات و بسترهای آگاهی
این مقاله رو نوشتم دربارهٔ اینکه انسان و هوش مصنوعی رو میشه دو سیستم پردازش اطلاعات دونست که روی دو بستر فیزیکی متفاوت اجرا میشن. چارچوب مقاله بر پایهٔ طبیعتگرایی روششناختیه: فقط تبیینهایی که آزمونپذیرن پذیرفته میشن. تو همین چارچوب:
- فرض خدای مداخلهگر بهخاطر نداشتن پیشبینی آزمونپذیر کنار گذاشته میشه، و استدلالهای فلسفی له و علیه اون مرور میشن
- شواهد عصبشناختی دربارهٔ آگاهی انسان بررسی میشه
- وضعیت فعلی پژوهش دربارهٔ آگاهی ماشینی و فرضیهٔ انتقال آگاهی بین بسترها رو میبینیم
- در آخر یه «چارچوب درجهبندی معرفتی» معرفی میشه که به هر ادعای مقاله یه سطح پشتیبانی علمی میده
مقاله به هر دو زبان فارسی و انگلیسی آمادهست: